<ตาบอดคลำอาเซียน : วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์ กับ ประภัสสร เสวิกุล>-ตาบอดคลำอาเซียน : วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์ กับ ประภัสสร เสวิกุล-
Home Page GuideUbon
    You Tube    Facebook    Twitter    On Mobile
-ตาบอดคลำอาเซียน : วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์ กับ ประภัสสร เสวิกุล-
-

                  นาทีนี้ถ้าใครในประเทศไทยไม่พูดถึงประชาคมอาเซียน ก็อาจถูกมองว่าเชยตกขอบ ดังนั้น ทุกหนทุกแห่งจึงต้องมีการประชุม การเสวนา หรือการบรรยายเรื่องอาเซียน แทบจะทุกเวทีและทุกโอกาส แต่ถ้าถามว่าพูดไปแล้วได้ผลอย่างไร ก็เห็นจะต้องอ้างอิงผลการตรวจเยี่ยมโรงเรียนต่างๆ ของสำนักงานการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.) เมื่อเร็วๆ นี้ที่พบว่านักเรียนส่วนใหญ่รู้จักประเทศอาเซียน เพียงแค่ชื่อประเทศ ธงชาติและชุดแต่งกายประจำชาติเท่านั้น ซึ่งเรื่องนี้ผมก็เคยเขียนในคอลัมน์ “วันเว้นวันฯ” และพูดถึงในที่ต่างๆ มาหลายครั้งหลายคราแล้วล่ะครับ

                  คนไทยจำนวนหนึ่งในเวลานี้อยู่ในอาการตื่นเต้นและตื่นกลัวกับการเป็นประชาคมอาเซียน ดังนั้น สิ่งต่างๆ ที่ทำๆ กันอยู่ในตอนนี้คือลักษณะของความแตกตื่นโดยแท้ หาใช่การตื่นตัวเช่นคนปกติไม่และหลายๆ เรื่อง หลายๆ หัวข้อ ที่นำมาเป็นประเด็นในการสนทนาหรือบรรยาย ก็เป็นการพายเรือในอ่าง หรือตาบอดคลำช้าง ผมค่อนข้างเห็นด้วยกับคุณกวี จงกิจถาวร ที่กล่าวบนเวทีสนทนาของกระทรวงการต่างประเทศเมื่อปลายเดือนที่แล้ว ว่าไม่ต้องไปวิตกกังวลจนเกินการ เพราะไม่ใช่ว่าการเป็นประชาคมอาเซียนในปี 2558 จะเปลี่ยนแปลงคนไทยทั้งประเทศในทันทีทันใด และพูดจริงๆ แล้ว ผมเองก็ไม่เห็นว่าประเทศอื่นเขาจะรู้จักประเทศไทยหรือเพื่อนๆ อาเซียน ดีไปกว่าที่เรารู้จักเขาสักเท่าไหร่หรอกครับ
       
                  ผมคิดว่าการรับรู้เรื่องอาเซียนของคนแต่ละอาชีพ แต่ละท้องถิ่น ควรที่จะมีเนื้อหาและความเข้มข้นที่แตกต่างกันออกไป เป็นต้นว่า ในชั้นนี้คนไทยควรจะพึงรู้จักประเทศมาเลเซียมากกว่าการจะรู้เรื่องประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งอยู่ห่างไกลออกไป และไม่ค่อยได้ติดต่อหรือทำมาค้าขายกันมากนัก หรือคนที่อยู่หนองคายหรือบึงกาฬ ย่อมจะต้องสนใจศึกษาเรื่องของประเทศลาวอย่างลึกซึ้งกว่าคนที่อยู่กาญจนบุรี แต่คนเมืองกาญจน์ฯ ก็น่าจะต้องติดตามข่าวคราวเรื่องท่าเรือน้ำลึกที่เมืองทวายของพม่า เป็นพิเศษ เป็นต้น ถ้าใช้ยาให้ตรงกับโรค ไม่ใช้ยาครอบจักรวาลอย่างที่คนไทยนิยมกัน เราก็จะสามารถตีตรงจุด โดยไม่หวดซ้ายป่ายขวาสะเปะสะปะไปหมด ซึ่งจะทำให้ทุ่นงบประมาณ และทุ่นเวลาทั้งผู้บรรยายและผู้ฟังไปได้มากทีเดียวแหละครับ
       
                  อีกเรื่องหนึ่งซึ่งมีคนกังวลกันมากก็คือ เมื่อเป็นประชาคมอาเซียนแล้ว เราจะสื่อสารกับประเทศอื่นไม่รู้เรื่อง เพราะภาษาอังกฤษของเราไม่เข้มแข็ง ภาษาเพื่อนบ้านไม่ว่าจะเป็นลาว กัมพูชา พม่า มาเลย์ เวียดนาม ก็ไม่ค่อยมีคนที่รู้เรื่อง - เรื่องนี้เป็นเรื่องที่น่าจะคิดน่าจะห่วงกันเมื่อสิบปีที่แล้ว ซึ่งจะมีเวลาเพียงพอในการปรับปรุงเรื่องการเรียนการสอนภาษาต่างประเทศอย่างเป็นเรื่องเป็นราว แต่เมื่อเหลือเวลาอีก 2 ปีเศษๆ อย่างนี้ อย่าไปเร่งรัดยัดเยียดอะไรเลยครับ เพราะการเป็นประชาคมอาเซียน ไม่ได้หมายความว่า จะมีคนในประเทศสมาชิกหรือฝรั่งมังค่าแห่เข้ามาเต็มบ้านเต็มเมืองภายในคืนเดียว และย้อนกลับไปมองสมัยสงครามเวียดนาม ที่ทหารจีไอเข้ามาอยู่มาเที่ยวมากินในเมืองไทยเป็นหมื่นเป็นแสนคน คนไทยแถวตาคลี อู่ตะเภา พัทยา อุดรฯ ก็ยังสปีคอิงลิช กับมะกันมาแล้ว แม้จะเป็นประเภท “ทู คาร์ การ์เด้น, วัน คาร์ คัม, วัน คาร์ โก” ก็เถอะครับ - ดังนั้น ภาษาจึงเป็นเรื่องที่ค่อยเป็นค่อยไปได้ อย่าซีเรียสครับ อย่าซีเรียส
       
                  อย่างนั้น ก็คงมีคำถามว่าอะไรคือสิ่งจำเป็นที่สุดของคนไทยต่อการเป็นสมาชิกของประชาคมอาเซียนในปี 2558 ในความเห็นของผม ผมคิดว่าการรู้จักตัวเองเป็นสิ่งที่จำเป็นและมีความสำคัญอย่างยิ่งครับ เพราะถ้าวันนี้เราไม่สามารถอธิบายให้คนอื่นเข้าใจได้ว่าคนไทยคือใคร มีความเป็นมาอย่างไร มีศิลปวัฒนธรรมเช่นไร มีคุณลักษณะเด่นในด้านไหน มีสินค้าออกสำคัญอะไร ก็คงจะแย่ยิ่งกว่าการรู้จักประเทศอื่นในอาเซียนแบบงูๆ ปลาๆ อย่างไม่มีข้อให้อภัยได้

 

http://www.komchadluek.net/detail/20121008/141784/ตาบอดคลำอาเซียน.html





-

Guide Ubon

http://www.hotsia.com/
http://www.sadoodta.com/
http://www.111thailand.com/
http://www.oceansmile.com/
http://www.guideubon.com/
http://feelthai.blogspot.com/
copyright 2005 www.GuideUbon.com
สำนักงานไกด์อุบลดอทคอม เลขที่ 89/1 ถนนพโลรังฤทธิ์ ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี 34000
ติดต่อไกด์อุบล : webmaster@guideubon.com | msn : guide_ubon@hotmail | Tel : 080-4850511